Fizyka kwantowa, a nasza wiara

Ostatnio bardzo interesuję się fizyką kwantową.

Oczywiście, jest to z mojej strony bardziej zainteresowanie popularnonaukowymi książkami i wykładami, niż akademickimi podręcznikami, ale temat jest ciekawy.

Nie twierdzę, że fizyka kwantowa dowodzi istnienia Boga.

Nie dowodzi.

Tak samo jak nie dowodzi, że Boga nie ma.

Stawia jednak przed człowiekiem pytania, których jeszcze sto lat temu wielu nawet sobie nie zadawało.

Zmiana w postrzeganiu wszechświata

Przez długi czas wydawało się, że wszechświat jest wielką maszyną. Wszystko miało działać jak doskonale skonstruowany zegar. Wielu filozofów XIX wieku było przekonanych, że skoro poznamy wszystkie prawa natury, to w końcu nie będziemy już potrzebowali Boga.

Tymczasem XX wiek przyniósł ogromne zaskoczenie.

Okazało się, że rzeczywistość jest znacznie bardziej tajemnicza, niż przypuszczaliśmy.

Im głębiej fizycy zaglądali do świata najmniejszych cząstek, tym bardziej odkrywali, że świat nie przypomina prostego mechanizmu.

Pojawiły się pytania o naturę czasu, przestrzeni, materii, informacji i samego początku wszechświata.

Odkrycia a wiara

Co ciekawe, wielu najwybitniejszych naukowców wcale nie uważało, że kolejne odkrycia eliminują Boga.

Wręcz przeciwnie. Dla części z nich odkrywanie praw rządzących wszechświatem było odkrywaniem niezwykłego porządku, racjonalności i matematycznej harmonii stworzenia.

Albert Einstein powiedział kiedyś, że najbardziej niezrozumiałą rzeczą we wszechświecie jest to, że jest on zrozumiały.

To zdanie zawsze robiło na mnie ogromne wrażenie.

Dlaczego wszechświat w ogóle podlega prawom?

Dlaczego matematyka tak precyzyjnie opisuje rzeczywistość?

Dlaczego istnieje coś, a nie nic?

Dlaczego prawa fizyki mają właśnie takie wartości, które umożliwiają istnienie życia?

Nauka potrafi coraz lepiej opisywać mechanizmy, ale pytanie „dlaczego?” nadal pozostaje pytaniem filozoficznym i teologicznym.

I właśnie tutaj zaczyna się przestrzeń wiary.

Nauka a wiara

Jako chrześcijanin nie boję się nauki.

Nigdy nie bałem się fizyki.

Nie bałem się biologii.

Nie bałem się psychologii.

Jeżeli Bóg jest Stwórcą całej rzeczywistości, to uczciwie uprawiana nauka nie jest zagrożeniem dla wiary. Jest odkrywaniem świata, który On stworzył.

Oczywiście historia zna momenty, w których ludzie wierzący bali się nowych odkryć, ale zna również setki wybitnych naukowców, którzy byli ludźmi głęboko wierzącymi, wielu postrzegało swoją pracę naukową jako próbę zrozumienia Bożego dzieła.

Mam czasami wrażenie, że prawdziwy konflikt nie przebiega pomiędzy nauką a wiarą.

Przebiega pomiędzy pychą a pokorą.

Pychą, która twierdzi: „już wszystko wiemy” i pokorą, która potrafi powiedzieć: „im więcej odkrywam, tym bardziej zadziwia mnie rzeczywistość”.

Słowa Dawida

Dawid, nie znając fizyki kwantowej, teleskopów ani akceleratorów cząstek, napisał słowa, które do dzisiaj pozostają niezwykle aktualne:

„Niebiosa opowiadają chwałę Boga, a firmament głosi dzieło rąk jego.”Psalm 19:2

Im więcej poznaję świat…

Tym mniej wierzę w przypadek, a tym bardziej zachwycam się Mądrością Tego, który ten świat powołał do istnienia.

Wspaniałości z Nieba

Pastor Bartłomiej Szymon Kurylas

Niech dobry Bóg błogosławi Ci obficie byś był błogosławieństwem dla drugiego człowieka.